Apabila bercakap mengenai sawit, perkara pertama yang sering terlintas ialah ladang yang luas, minyak masak atau eksport komoditi ke pasaran antarabangsa.
Namun, di sebalik peranan besar sawit sebagai antara komoditi utama negara, hasil tanaman itu sebenarnya mempunyai ruang penggunaan yang jauh lebih luas, termasuk dalam sektor tenaga.
Perkara itu semakin terserlah menerusi pelaksanaan biodiesel B15 yang berkuat kuasa pada 1 Jun lalu, apabila campuran biodiesel berasaskan sawit digunakan dalam bekalan diesel negara.
Langkah tersebut bukan sekadar menambah penggunaan minyak sawit di pasaran tempatan, malah meletakkan komoditi berkenaan dalam perbincangan lebih besar mengenai keselamatan tenaga dan usaha mengurangkan kebergantungan kepada bahan api fosil.
Menteri Perladangan dan Komoditi, Datuk Seri Dr Noraini Ahmad berkata, penggunaan biodiesel berasaskan sawit membolehkan sebahagian penggunaan petroleum digantikan dengan Palm Methyl Ester (PME), iaitu biodiesel berasaskan minyak sawit.
Menurutnya, penggunaan biodiesel turut mempunyai kaitan dengan agenda kelestarian dan usaha mencapai matlamat Alam Sekitar, Sosial dan Tadbir Urus (ESG).
“Penggunaan biodiesel sememangnya amat digalakkan, khususnya dalam usaha mencapai matlamat Alam Sekitar, Sosial dan Tadbir Urus (ESG) serta menyokong agenda kelestarian dan persekitaran hijau negara,” katanya dalam sebuah program seperti dilaporkan media.
Secara tidak langsung, pelaksanaan B15 turut membuka satu lagi laluan kepada hasil sawit tempatan untuk digunakan dalam negara, selain terus bergantung kepada pasaran eksport.
Penggunaan PME dalam campuran diesel juga mempunyai kaitan dengan usaha memanfaatkan sumber tempatan bagi memenuhi sebahagian keperluan tenaga negara.
Dalam keadaan pasaran tenaga global yang sentiasa terdedah kepada ketidaktentuan, kepelbagaian sumber menjadi antara aspek yang mempunyai kepentingan tersendiri.
Namun, soal penggunaan biodiesel tidak hanya berkisar mengenai bekalan. Aspek penjimatan juga sering menjadi perhatian pengguna dan pemain industri.
Noraini menjelaskan bahawa penjimatan tidak boleh ditentukan berdasarkan satu faktor sahaja kerana ia turut bergantung kepada penggunaan bahan tambahan serta faktor lain yang ditentukan oleh syarikat minyak masing-masing.
“Dari segi penjimatan, ia bergantung kepada penggunaan bahan tambahan (additive) serta faktor-faktor lain yang ditentukan oleh syarikat minyak masing-masing,” ujarnya.
Di sinilah peranan dasar agrikomoditi menjadi lebih luas daripada sekadar melihat sawit sebagai produk untuk dijual ke luar negara.
Penggunaannya dalam sektor tenaga menunjukkan bagaimana hasil komoditi tempatan boleh dimanfaatkan untuk keperluan negara sendiri.
Bagi Noraini, perkembangan ini turut meletakkan satu tanggungjawab yang lebih besar kepada kementerian untuk memastikan nilai sawit terus diteroka dalam pelbagai bidang, termasuk tenaga dan kelestarian.
Daripada ladang hingga ke tangki diesel, perjalanan sawit kini tidak lagi berhenti pada pasaran eksport sebaliknya komoditi itu turut mengambil tempat dalam usaha negara mencari sumber tenaga alternatif, mengurangkan kebergantungan kepada bahan api fosil dan pada masa sama memanfaatkan hasil tempatan untuk kepentingan negara.
